October 27, 2005

Itsura Talk Ewan ko kung coincidence lang or what, pero lahat ng doctor na nakikita ko e may itsura or mukhang sosyal. Kahit matanda na. Naalala ko no'n 'yung entry na sinabi kong nagpa-checkup ako sa St. Luke's Hospital, nagka-crush 'yung kuya ko sa doctor at pati na sa secretary n'ya na kamukha ni Angela Velez. Well, siguro kasi nga doctor sila, kelangan laging presentable. At pag doctor, kasama na do'n ang tindig na mukhang matalino (which adds to the overall projection) at ayos na pang-mayaman dahil mayaman talaga madalas pag doctor. Alam mo ba 'yung PPP? Papalapit ng Papalapit Pumapangit? Haha. Siguro hindi naman ako gano'n. Ako 'yung PPG. Gets mo na? Talaga. Ewan ko para sa'kin I look more okay, when closer. At mas gusto ko 'yung gano'n. Anyway, I know a lot of PPPs. And I know a lot of UTMPTP (heh ang haba!) too. Unang Tingin Maganda Pangalawang Tingin Pangit. True. Minsan kasi, may mga nakikita akong taong ang gaganda't gwapo sa unang tingin. But sadly, pag tinignan ko ulit nang mas matagal, hindi pala. Haha, sama ko talaga. Kung may UTMPTP, meron namang UTPHTG. Unang Tingin Pangit Habang Tumatagal Gumaganda. Minsan may mga taong napapangitan ako, pero pag tumagal, nagagandahan na din ako. May epekto du'n ang ugali. Nakakaganda ng itsura ang magandang ugali at nakakapangit ng itsura ang pangit na ugali. At 'nga pala, I always catch myself in such a great wonder pag tinitignan ko ang itsura ng tao as a whole, que pangit o maganda. Ang galing. I can't imagine a more proper way of arranging a human body. Anyway, sorry for my nonsense, not well-thought of post. Medyo in a haze pa ako ngayon, been like this for a week but I'm feeling better now. Unpopular Lagi naman e. Lagi naman akong hindi sikat. Never akong naging sikat. Anywhere, all the time. Hindi dahil sa gusto ko, pero gusto ko lang sana i-try. (Edi gusto ko nga, ang gulo ko talaga.) 'Yung pag nakita ako, kilala ako agad kahit hindi ko naman sila kilala. Kahit sa school ko ngayon, I'm far from being popular. Hindi talaga. Kahit nga teachers di pa minsan alam name ko. At sa mga classmates ko, ako lang yata ang maraming kilala na hindi ako kilala outside our course. Pero nagulat ako ah. Nu'ng nag-pe-PEP practice kasi kami, may isang lower year na nagtanong ng pangalan ko. Edi s'yempre sinabi ko. Tapos sabi n'ya, "Ah ikaw pala 'yon. Naririnig ko kasi e." Sa'n mo narinig? Kanino? At baket?! Pero di ko na natanong e. Di naman kasi kami close. Should I jump for joy or what? Hahaha, pinag-uusapan ako! Flying f*ck. Anyhow, despite that little anecdote I'm still far from being popular. I know, my personality oozes with charisma that's why. Kasi nga di ako friendly, feeling ko pag hindi ko ka-course at di ko ka-year wala akong obligasyong kaibiganin sila. Pwera na lang kung sila kakaibigan sa'kin, na di naman nangyayari madalas. Tse, balang araw, balang araw... []

October 19, 2005

Gusto Kong Maging Tanga Nu'ng isang araw, nag-post ako sa Friendster blog (where I post my English entries) entitiled, "I Want To Be An Idiot." Oo, gusto kong maging tanga, bobo, engot, whatever you call it. Ito ang excerpt: "...I told myself that I love being like this -- that I question things most people don't even give a damn about. But now, I realized that I don't really wan't to be like this. I am too weak. It's hard when you know a lot of things, it could drive you mad (both mad as in angry, and mad as in insane) and it's scary. If I could just reformat this stupid brain! Haha, I feel stupid for trying not to be stupid..." Sa mga nakakakilala sa akin dito sa blog-o-sphere, alam n'yong I value knowledge as if it were a virtue, as if it were gold. Pero kagabi, parang gusto ko na s'yang isangla at ang kapalit? Ignorance. Hindi ko ma-explain 'yung naramdaman ko last-last night. I thought I was going insane. Pero dahil na-question ko ang sanity ko, then I think that's enough proof na I am still sane. Basta, ang bilis ng heartbeat ko, the fastest ever in years. I don't want to explain, basta some not so nice thoughts just dawned on me. Sana din hindi na lang ako naging matanong na bata. Siguro I'd be happy, happy as a fool. Kasi when you ask, not all the answers you might get are acceptable and benign. And for the first time, masasabi kong may LQ kami ni Philosophy at Science (hehe two timer). Hindi ko alam kung mauuwi 'to sa totoong hiwalayan. Basta magandang di muna kami magkita-kita. The Best Kausap Masarap akong kausap. Sabi ko. I know na normal lang namang kausapin ang sarili. But kung saka-sakali mang may camera, at makikita mong kausap ko sarili ko (o makikita kong kausap ko ang sarili ko), I can't imagine, mukha siguro akong baliw! When I talk to myself, I really talk. As in binubuksan ko 'yung bibig ko with matching gestures. Most of the time pa nga, kelangan may mirror in front, para realistic. Kung tutuusin, minsan nalilimutan ko na na sarili ko kausap ko. It's as if I were talking to another person. (Creepy na 'to.) But as I've said, normal lang 'yon. I guess lahat ng tao, kinakausap nila sarili nila, intentionally or not. When you think, you're sort of talking to yourself, your inner self. Ang naiba lang sakin, masyado kong dinadamdam kaya na-a-articulate ko in words (as in may iba pang way to articulate). Mas masarap kasi pag 'yung thoughts ko e naririnig ko. Anyway, sabi ko nga, the best akong kausap, sabi ko ulit. Alam mo 'yung feeling na hindi ka maintindihan ng kausap mo? 'Yon di ko na-e-experience pag kausap ko sarili ko. Of course. Masasabi kong wala talagang dull moment. Astig, pang-Friendster na pang-Friendster ang dating. Makapag-testi nga sa sarili ko? Hehe, don't take what I've said seriously. I'm not that desperate, and I don't care. []

October 15, 2005

What Happened? Hello! After an almost month long hiatus, nagbalik na ako. Makaka-post na din ako regularly dahil sembreak. In a nutshell, eto pala ang mga nangyari: Di muna ako tuloy sa States. Again. Hindi namin kayang i-establish ang strong ties ko dito sa Pinas. Meron din kasing P25,000 na babayarang fee, non-refundable que ma-deny o hindi. Sick. After grad na lang daw, by that time, some things might've changed. I still went to DFA to get my passport. Pumayag sila papa at mama na mag-Hong Kong Disneyland ako this summer with my friends bilang consuelo de bobo. Nawala ang wallet kong may lamang P4000. But it was found. I rewarded the person who returned it with P200 and a thank you card. We got 91% sa aming baby thesis. Not bad. Gusto kong bilin ang book na "The Hidden Face of God." Know what? Naka-six (6) bookstores na ako pero sa lahat ng 'yon, out of stock ang book na ito. Well, the title says it all. It is hidden nga. Damn, sa'n ko kaya 'to mahahanap? Nag-take ako ng final exams. Tingin ko I did well. Napanood ko ang My Sassy Girl. I don't normally appreciate movies with boy-girl relationship as a theme but I liked it. 'Yon ang mga nangyari sa akin for the past weeks. Nothing really out of the ordinary. Sobrang stressed out lang ako sa sunod-sunod na pasahan ng requirements kaya di ako nakakapag-blog. Welcome back to me. Qualified Kelan kaya ako magkaka-boyfriend (or girlfriend, kidding)? Feeling ko kasi magiging single ako for life. Di kasi ako madaling ma-attract. I couldn't care less kung walang magkagusto sa akin o wala akong magustuhan. I know myself, I'm not the type. Pero kung saka-sakali man na dadating ang araw na hahanap ako ng other half, ito sana ang traits na gusto kong makita: Intelligent Mas matangkad sa 'kin (this would be easy) Mahilig din sa Science at Philosophy Not so affectionate but not as frigid as me May direction ang buhay Wants to make a difference Free thinker Has a wry sense of humor Meek Kind Contrary sa ibang girls, wala akong pake que wala s'yang kotse, hindi s'ya popular, di s'ya varsity player o hindi s'ya guwapo. Guwapo nga pero if it's only his appearance that truly defines him, nakaka-TO. It's like looking at a deformed, ugly man. Di din kailangang maginoo pero medyo bastos. (Parang matalino pero medyo tanga? Mabait pero medyo masama? Mabango pero medyo mabaho? Ano 'yan? Malabo pero medyo malinaw.) Hmm, mahirap bang humanap ng guwapo? No, if you'd compare that to the means one has to take to find a man with a beautiful character. It's not only finding a needle in a haystack. It's finding Nemo. Hak-hak. (With that kind of laugh, I need not wonder why I'd be single for the rest of my life.) []